Chef en culinair schrijver Mateo de Luna (52) reist de wereld rond om gerechten vast te leggen die dreigen te verdwijnen. Niet de haute cuisine, maar het eten dat generaties lang in families leeft. Volgens Mateo vertelt elk gerecht een verhaal – en hij verzamelt ze.

“Ik kook niet om indruk te maken, ik kook om iets te bewaren”

Mateo zit aan een houten tafel, mes in de hand, alsof hij elk moment een ui kan snijden puur voor het gesprek. “Eten is cultuur. Als een gerecht verdwijnt, verdwijnt er een stuk geschiedenis.”

Hij zoekt vooral naar eenvoudige gerechten. “De wereld kookt steeds meer hetzelfde. Pasta hier, sushi daar, avocado overal. Maar de meest bijzondere gerechten komen uit kleine keukens met grote tradities.”

“Smaak is emotie”

Mateo vertelt dat je smaak associeert met ervaringen. “Je eerste kokossoep. Je moeders gehaktbal. Je favoriete vakantie-eten. Het zijn ankers. Daarom kan eten je in één hap terugbrengen naar een moment.”

“Slow food klinkt hip, maar is eigenlijk gewoon normaal eten”

Volgens hem is de beste keuken traag. “Niet omdat traag beter is, maar omdat traag aandacht geeft. En aandacht proef je. Ooit een haastgerecht gegeten dat echt lekker was? Precies.”

“Eten verbindt sterker dan taal”

Hij ziet het overal ter wereld: “Mensen die samen eten, openen sneller hun hart. Een gedeelde maaltijd is een gedeeld moment. Het maakt niet uit waar je vandaan komt.”

Zijn kookadvies voor iedereen

“Leer één gerecht zó goed dat je het met je ogen dicht kunt maken. Dat wordt jouw signatuur. Dat is jouw verhaal.”